...اینجا همین ساعت

دلنوشته های حمید رضا دیوسالار

 

 تقدیم به همه ی دل شکسته ها


سلام بهونه ی قشنگ من برای زندگی



آره بازم منم همون دیوونه ی همیشگی



فدای مهربونیات چه میکنی با سرنوشت؟



دلم برات تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت



حال منو اگه بخوای رنگ گلای قالیه



جای نگاهت بدجوری تو صحن چشمام خالیه



ابرا همه پیش منن اینجا هوا پر از غمه




    از غصه هام هر چی بگم جون خودت بازم کمهوقت رفتن ....



دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار آسمون



فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشت برسون



فدای تو ! نمی دونی بی تو چه دردی کشیدم



حقیقت رو واست بگم ، به آخر خط رسیدم




رفتی و من تنها شدم با غصه های زندگی



قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگی




نمی دونی چقدر دلم تنگه برای دیدنت



برای مهربونیات ، نوازشات ، بوسیدنت



بخاطرت مونده یکی ، همیشه چشم براهته



یه قلب تنها و کبود هلاکه یه نگاهته



من میدونم همین روزا عشق من از یادت میره



بعدش خبر میدن بیا که دوستت داره میمیره



روزات بلنده یا کوتاه ؟ دوست شدی اونجا با کسی ؟



بیشتر از این منو نزار تو غصه و دلواپسی



یه وقت منو گم نکنی تو دود اون شهر غریب



یه سرزمین غربته با صد نیرنگ و فریب



فدای تو یه وقت شبا بی خوابی خستت نکنه



غم غریبی عزیزم زرد و شکستت نکنه



چادر شب لطیفتو از رو شبا پس نزنی



تنگ بلور آبتو یه وقت نا غافل نشکنی



اگه واست زحمتی نیست بر سر عهدمون بمون



منم تو رو سپردم دست خدای مهربون







راستی دیروز بارون اومد منو خیالت تر شدیم رفتیم تو قلب آسمون با ابرا همسفر شدیم


از وقتی رفتی آسمون پر کبوتره زخم دلم خوب نشده از وقتی رفتی بدتره




غصه نخور تا تو بیای حال منم اینجوریه


سرفه های مکررم مال هوای دوریه


گلدون شمعدونی مونم عجیب واست دلواپسه


مثه یه بچه که بار اول میره مدرسه


تو از خودت برام بگو بدون من خوش میگذره ؟


دلت می خواست میومدم یا تنها رفتی بهتره ؟



از وقتی رفتی تو چشام فقط شده کاسه خون

همش یه چشمم به دره چشم دیگم به آسمون



یادت میاد گریه هامو ریختم کنار پنجره ؟


داد کشیدم تو رو خدا نامه بده یادت نره


یادت میاد خندیدی و گفتی حالا بزار برم


تو رفتی و من تا حالا کنار در منتظرم


امروز دیدم دیگه داری منو فراموش می کنی



فانوس آرزو هامونو داری خاموش می کنی

گفتم واست نامه بدم نگی عجب ، چه بی وفاست



با این که من خوب میدونم جواب نامه ام با خداست


عکسای نازنین تو با چند تا گل کنارمه


یه بغض کهنه چند روزه دائم در انتظارمه


تنها دلیل زندگی با یه غمی دوست دارم


داغ دلم تازه میشه اسمتو وقتی میارم


وقتی تو نیستی چه کنم با این دل بهونه گیر ؟


مگه نگفتم چشماتو از چشم من هیچ وقت نگیر ؟


حرف منو به دل نگیر همه اش مال غریبیه


تو رفتی و غریب شدم ، چه دنیای عجیبیه


زودتر بیا بدون تو اینجا واسم جهنمه



دیوار خونمون پر از سایه غصه و غمه

تحملی که تو دادی دیگه داره تموم میشه


مگه نگفتی همه جا مال منی تا همیشه ؟


دلم واست شور میزنه این دلو بی خبر نزار


تو رو خدا با خوبیات رو هیچ دلی اثر نزار


فکر نکنی از راه دور دارم سفارش می کنم


به جون تو فقط دارم یه قدری خواهش می کنم


اگه بخوام برات بگم شاید بشه صد تا کتاب



که هر صفحه اش قصه چند تا درد و چند تا عذاب

میگم شبا ستاره ها تا می تونن دعات کنن



نور شونو بدرقه یکی خنده هات کنن
نوشته شده در سه‌شنبه ۱۳۸٩/٦/۳٠ساعت ۱٠:٠٥ ‎ب.ظ توسط حمیدرضا نظرات () |

 

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                     

                                                به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق                                                                    

                                               تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟ 

سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت                                                                  

                                                بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس                                                                

                                                       تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم                                                                    

                                                    وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                 

                                              به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوز یه قطره اشکتوبه صد تا دریا نمیدم                                                                 

                                                     یه لحظه با تو بودنو  به عمر دنیا نمی دم

همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم                                                                      

                                                   قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم

این ترانه کپی شده است منبع شم نمیدونم!

نوشته شده در دوشنبه ۱۳۸٩/٦/٢٩ساعت ۱۱:٠۱ ‎ق.ظ توسط حمیدرضا نظرات () |

مادر من فقط یک چشم داشت. من از اون متنفر بودم ... اون همیشه مایه خجالت من بود

اون برای امرار معاش خانواده برای معلم ها و بچه مدرسه ای ها غذا می پخت

یک روز اون اومده بود دم در مدرسه که به من سلام کنه و منو با خود به خونه ببره

خیلی خجالت کشیدم. آخه اون چطور تونست این کار رو بامن بکنه ؟

به روی خودم نیاوردم، فقط با تنفر بهش یه نگاه کردم و فورا از اونجا دور شدم

روز بعد یکی از همکلاسی ها منو مسخره کرد و گفت، هووو، مامان تو فقط یک چشم داره!

فقط دلم میخواست یک جوری خودم رو گم و گور کنم.
کاش زمین دهن وا میکرد و منو ، کاش مادرم یه جوری گم و گور میشد

روز بعد بهش گفتم، اگه واقعا میخوای منو شاد و خوشحال کنی چرا نمی میری ؟!!!

اون هیچ جوابی نداد....

حتی یک لحظه هم راجع به حرفی که زدم فکر نکردم، چون خیلی عصبانی بودم.

احساسات اون برای من هیچ اهمیتی نداشت

دلم میخواست از اون خونه برم و دیگه هیچ کاری با اون نداشته باشم

سخت درس خوندم و موفق شدم برای ادامه تحصیل به سنگاپور برم

اونجا ازدواج کردم، واسه خودم خونه خریدم، زن و بچه و زندگی

از زندگی، بچه ها و آسایشی که داشتم خوشحال بودم

تا اینکه یه روز مادرم اومد به دیدن من

اون سالها منو ندیده بود و همینطور نوه هاشو

وقتی ایستاده بود دم در، بچه ها به اون خندیدند
و من سرش داد کشیدم که چرا خودش رو دعوت کرده که بیاد اینجا اونم بی خبر

سرش داد زدم، چطور جرات کردی بیای به خونه من و بچه ها رو بترسونی؟!
گم شو از اینجا! همین حالا


اون به آرامی جواب داد، اوه خیلی معذرت میخوام.
مثل اینکه آدرس رو عوضی اومدم، و بعد فورا رفت و از نظر ناپدید شد

یک روز، یک دعوت نامه اومد در خونه من در سنگاپور
برای شرکت در جشن تجدید دیدار دانش آموزان مدرسه

ولی من به همسرم به دروغ گفتم که به یک سفر کاری میرم

بعد از مراسم، رفتم به اون کلبه قدیمی خودمون البته فقط از روی کنجکاوی

همسایه ها گفتن که اون مرده

ولی من حتی یک قطره اشک هم نریختم

اونا یک نامه به من دادند که اون ازشون خواسته بود که به من بدن

ای عزیزترین پسر من، من همیشه به فکر تو بوده ام.
منو ببخش که به خونت تو سنگاپور اومدم و بچه ها تو ترسوندم

خیلی خوشحال شدم وقتی شنیدم داری میای اینجا

ولی من ممکنه که نتونم از جام بلند شم که بیام تو رو ببینم

وقتی داشتی بزرگ میشدی از اینکه دائم باعث خجالت تو شدم خیلی متاسفم

آخه میدونی ... وقتی تو خیلی کوچیک بودی، تو یه تصادف، یک چشمت رو از دست دادی

به عنوان یک مادر، نمی تونستم تحمل کنم و ببینم که تو داری بزرگ میشی با یک چشم

بنابراین چشم خودم رو دادم به تو

 
برای من افتخار بود که پسرم میتونست با اون چشم به جای من دنیای جدید رو بطور کامل ببینه

با همه عشق و علاقه من به تو

مادرت.

پسر کمی فکر کرد...چه میتوانست انجام دهد.چگونه می توانست بار عظیم این عشق را باور کند؟ تنها به قطره ای اشک میتوان بسنده کرد

نوشته شده در جمعه ۱۳۸٩/٦/٢٦ساعت ۱٢:٤٤ ‎ب.ظ توسط حمیدرضا نظرات () |

دنیای با تو بودن دنیای ناشناسه

وقتی نگین چشمات لبریز التماسه

با اون لبای بسته حرفای تازه داری

خوندم من از نگاهت انگار دوسم نداری

دنیای با تو بودن اگرچه زندگیمه

اما به پات نشستن از روی سادگیمه

چشمام اگه یه روزی نخواد تورو ببینه

بهتر که تا قیامت در انتظار بشینه...

نوشته شده در جمعه ۱۳۸٩/٦/۱٢ساعت ۱٢:٥٠ ‎ب.ظ توسط حمیدرضا نظرات () |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ

 - -