...اینجا همین ساعت

دلنوشته های حمید رضا دیوسالار

پرسید چقدر مرا دوست داری سکوتی کردم چند لحظه به چشمهایش خیره شدم.. گفتم:دوستت دارم به آن اندازه ایی که عاشقتم عاشق یک عشق واقعی عاشق تو.. عاشقی که برای رسیدن به تو لحظه شماری می کند به عشق لحظه های انتظار دوستت دارم به اندازه تمام لحظات زندگیم تا آخر عمر عاشقتم.. به عشق اینکه تو را تا آخرین نفس دارم دوستت دارم به عشق اینکه اینکه گاهی با تو و گهگاهی به یاد تو در زیرباران دوستت دارم به عشق آمدن باران وبه اندازه ی تمام قطره های باران دوستت دارم به عشق تو به آسمان پرستاره خیره می شوم به اندازه تمام آرزو هایم که تنها تویی به اندازه همان تنهایی که یا تنها با تو هستم ویا تنها به یاد تو هستم ای عشق من.. ای بهترینم...به عشق تمام این عشق ها دوستت دارم پرسیدم به جوابش رسیدی؟سکوت کرد و این بار او با چشمهای خیسش به چشم هایم خیره شد... اشکهایش را پاک کردم و این سکوت عاشقانه هم چنان ادامه داشت.. ومن باز هم گفتم:به اندازه وسعت این سکوت عاشقانه که بین ما پا برجاست دوستت دارم...

نوشته شده در یکشنبه ۱۳۸٩/٩/۱٤ساعت ۱۱:٠۳ ‎ب.ظ توسط حمیدرضا نظرات () |

دست من همیشه خالی

مشت من همیشه پوچه

همیشه قبیله ی من

ناگزیر فصل کوچه

هیشکی نیس منو بفهمه

هیشکی نیس منو بدونه

از کنار خستگی هام

هیشکی نیس نره بمونه

انتهای جاده ی عشق

ابتدای خواسته هامه

همیشه غم غریبی

توی غربت صدامه.

پای پر تاول و زخمی

این روزا رفیق راهه

این روزا که سرنوشتم

مثه چشمِه تو سیاهه

 

  جاده ها با من رفیقن

                         زخمای پامو میفهمن

                                               جاده ها سنگ صبورن

                                        منو حرفامو میفهمن...

 

 

                                   

نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۸٩/٩/٤ساعت ٧:٢٦ ‎ب.ظ توسط حمیدرضا نظرات () |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ

 - -