...اینجا همین ساعت

دلنوشته های حمید رضا دیوسالار

دست من همیشه خالی

مشت من همیشه پوچه

همیشه قبیله ی من

ناگزیر فصل کوچه

هیشکی نیس منو بفهمه

هیشکی نیس منو بدونه

از کنار خستگی هام

هیشکی نیس نره بمونه

انتهای جاده ی عشق

ابتدای خواسته هامه

همیشه غم غریبی

توی غربت صدامه.

پای پر تاول و زخمی

این روزا رفیق راهه

این روزا که سرنوشتم

مثه چشمِه تو سیاهه

 

  جاده ها با من رفیقن

                         زخمای پامو میفهمن

                                               جاده ها سنگ صبورن

                                        منو حرفامو میفهمن...

 

 

                                   

نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۸٩/٩/٤ساعت ٧:٢٦ ‎ب.ظ توسط حمیدرضا نظرات () |


قالب وبلاگ : قالب وبلاگ

 - -