رو ساحل سرخ دلت...

 

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                     

                                                به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق                                                                    

                                               تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟ 

سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت                                                                  

                                                بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس                                                                

                                                       تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم                                                                    

                                                    وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن                                                                 

                                              به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

هنوز یه قطره اشکتوبه صد تا دریا نمیدم                                                                 

                                                     یه لحظه با تو بودنو  به عمر دنیا نمی دم

همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم                                                                      

                                                   قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم

این ترانه کپی شده است منبع شم نمیدونم!

/ 28 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ابوذر اکبری

دوم بهمن روز تو و من روز مـا شدن از بدی کندن به خیر رسیدن به نور و امید به اون لحظه که نـدامون ندید به اون انتظار به شمع روشن به آبـیِ دل به سبـز رُستن دوم بهمن روز حادثه روز افتخار ترس و یاس بسه روز گم شدن تو سرخ میهن سپیدِ صلح رو سیاهِ رهزن فصل نوی ما شادی همه جا کهنگی ویرون خنده رو لبها روز ستاره آنِ شکفتن این تحقیر بسه از خـدا گفتن دست در دستِ هم ایـرانـی آباد عاشق و شیدا ایـرانـی آزاد بسه هموطن صبرت تمومه بدی سر اومد غربت کدومه گُلها واسه تو لبخند و بوسه شوقت واسه من کی دلواپسه اون که می دونه جائی نداره توی شهر دل باز مهـر می باره بهمن قیامه تا مـا یه فریاد ایـرانِ عاشق باز میشه آزاد . . .

بیتا

سلام ممنون از حضورت خوشحالم کردی بازم بیا[گل]

یه دختر

سلام شعر خیلی قشنگی بود یه جورایی سبکش مثل شعرهای مریم حیدر زاده بود ممنونم ممنونم و بازم ممنونم که بهم سر میزنی درسام زیاده وگرنه بیشتر میومدم پیشت فعلا بای[خداحافظ]